จะรู้ได้ยังไงว่ารถมือ 2 ที่เราสนใจนั้น ยังเป็นสีเดิมจากโรงงานหรือไม่?

จะรู้ได้ยังไงว่ารถมือ 2 ที่เราสนใจนั้น ยังเป็นสีเดิมจากโรงงานหรือไม่?

ปฏิเสธไม่ได้ว่ารถมือ 2 ยังคงเป็นที่ต้องการอย่างต่อเนื่อง สาเหตุส่วนใหญ่ก็มักไม่
พ้นเรื่องสนนราคาที่สบายกระเป๋ากว่ารถใหม่ ซึ่งก็เหมาะสำหรับคนที่งบจำกัดหรือ
อยากประหยัดงบ แต่ก็จะมีบ้างที่จับจองเพราะความชอบส่วนตัว (เงินไม่ใช่ปัญหา
แต่ถูกใจว่างั้น) ทำให้รถที่เจ้าของเก่าเบื่อหรือมีความจำเป็นต้องปลดออก ได้หมุน
เวียนเปลี่ยนมือไปเป็นมือ 2, 3 หรือกว่านั้น ตามความต้องการของตลาดอย่างไม่
ขาดสาย ส่วนจะเปลี่ยนมือเร็วมากน้อยแค่ไหนนั้น ก็ขึ้นอยู่กับความนิยมของรถรุ่น
นั้นๆ ครับ

ขึ้นชื่อว่าเป็นรถมือ 2 (ว่าแต่มือ 2 จริงเปล่า?) นั้นมันก็ต้องผ่านการใช้งานอยู่แล้ว
ส่วนจะโทรมมากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับที่อายุของรถ, การขับขี่และการดูแลรักษา
ของเจ้าของเดิมครับ แต่ประเด็นแรกนั้นไม่เท่าไหร่ครับ เพราะถึงจะอายุเยอะแต่ว่า
ถ้าเจ้าของเก่าดูแลดีๆ สภาพสวยๆ ก็ยังมีให้เห็นกันอยู่ไม่ใช่น้อยเลยล่ะครับ ว่าแต่
เราจะรู้ได้อย่างไรว่ารถคันที่เราหมายปองนั้น ยังจะคงสภาพตัวถังเดิมๆ ตั้งแต่ออก
จากโรงงาน โดยไม่แปดเปื้อนซึ่งสีโป๊วหรือสนิม ซึ่งถูกปกคลุมด้วยสีใหม่?

ที่พอจะสังเกตได้ด้วยตาเปล่าก็คือ สภาพโดยรวมของสีเมื่อเทียบกับ อายุของตัว
รถ เพราะถ้าเป็นรถที่มีอายุเยอะๆ ก็ต้องมีบ้างที่สีจะซีดไปตามกาลเวลา (ผ่านมากี่
ตั้งร้อนกี่ฝนล่ะนั่น) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็จะต้องสม่ำเสมอทั่วทั้งคันด้วยนะครับ ไม่ใช่ว่า
มีฝากระโปรงหน้าเงาฉ่ำแบบรถใหม่ แต่ทั้งคันสีซีดหมดแล้ว อย่างนี้มันน่าเชื่อมั๊ย
ล่ะ? ซึ่งก็รวมไปถึงความผิดเพี้ยนของสีโดยรวมด้วยครับเพราะว่าถ้ามีชิ้นไหนหรือ

ชิ้นส่วนนั้นผ่านการทำสีมาแล้ว แถมช่าง
ยังไม่เนียนอีกต่างหาก (ทำสีไปแล้วก็ยัง
เพี้ยน) ยกเว้นก็เสียแต่ว่า จะเป็นรถที่ใช้
น้อย หรือได้รับการดูแลรักษาอย่างดี อัน
นี้ก็ไม่แน่ แต่ต้องดูให้ชัวร์นะครับว่าสีเดิม
ดูแลมาดี ไม่ใช่สาดสีมาใหม่นะครับ ตาม
มาด้วยการเช็ครหัสสีเดิมๆ ซึ่งจะระบุไว้ที่
เพลทติดรถ แต่อันนี้ก็ต้องทราบด้วยนะ
ครับว่ารหัสนี้สีอะไร โทนสีแบบไหนด้วย
นะครับ

ตามมาด้วยการเช็คที่ระหว่างบริเวณขอบประตู (ด้านใน) กับสีบานประตู ที่เห็นได้
ชัดเจนที่สุดก็จะเป็นช่วงบริเวณฐานเสา B-Pillar กับที่ประตูบานหลัง ที่หากเป็นสี
เดิมๆ โทนสีนั้นจะต้องใกล้เคียงกัน หรือไม่ก็อนุโลมให้สีประตูซีดหรือด้านกว่าเล็ก
น้อย เนื่องจากต้องเจอแสงแดดและความร้อนบ่อยกว่าที่ด้านในนั่นเองครับ แต่ถ้า
เจอแบบที่สีบานประตูสดฉ่ำหรือเข้มกว่าด้านในล่ะก็ น่าสงสัยครับ ต่อด้วยละออง
สี ที่หากเป็นสีเดิมๆ จากโรงงานนั้น จะไม่มีละอองสีเรี่ยราดแต่อย่างใดครับ แต่ถ้า
หากว่าเพิ่งถูกสาดสีมาล่ะก็ มีให้เห็นแน่นอน โดยเฉพาะกับบริเวณที่ไม่ได้ถูกปลก
คลุมด้วยสี อย่างที่พื้นผิวโครเมี่ยม, กระจก, โคมไฟ, ขอบยาง-พลาสติค, ซุ้มล้อ
หรือใต้ท้องรถครับ

และสุดท้ายที่ต้องเช็คก็คือ ห้องเครื่อง ที่หากไม่มีการชนมาล่ะก็ บริเวณที่ดังกล่าว
ไม่มีใครอยากสาดสีทับแน่นอน เพราะมันยุ่งยากกว่าบริเวณอื่นๆ นั่นเอง เพียงแค่
ยกฝากระโปรงขึ้น แล้วสาดสายตาให้ทั่ว ไล่ตั้งแต่คานหน้า, ซุ้มล้อ, สันแก้มด้าน
ข้างและผนังห้องเครื่อง ที่จะต้องไม่มีการผิดเพี้ยนเด็ดขาด และก็ไม่ต้องตกใจที่
หากว่าสีบริเวณห้องเครื่องจะซีดกว่าด้านนอก เพราะว่าต้องเจอะเจอกับความร้อน
จากเครื่องยนต์ และอุปกรณ์ต่างๆ ตลอดเวลาที่เครื่องยนต์ทำงานนั่นเองล่ะครับ
และอีกจุดที่พอจะสังเกตได้ก็คือ บรรดาสติ๊กเกอร์ต่างๆ ที่ภายในห้องเครื่อง (คาน
หน้าหรือใต้ฝากระโปรง) ที่หากว่าผ่านการทำสีใหม่มาแล้วนั้น มักจะไม่ค่อยแปะให้
เหมือนเดิมซักเท่าไหร่

แต่เท่าที่เคยเจอมานั้น ถ้าเป็นรถเต็นท์มักไม่ค่อยรอดที่จะถูกจับสาดสีใหม่ เพื่อจะ
กลบเกลื่อนริ้วรอย (ที่ยังไงก็ต้องมี) ที่ว่ากันตั้งแต่ร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ ประเภทรอย
ครูดนู่นถากนี่อะไรประมาณนั้น ไปจนถึงบุบที่ต้องเคาะ, โป๊วแล้วทำสี หรือหนักสุด
ก็ตัดชิ้นเปลี่ยน ที่ยังไงก็ต้องสาดสีใหม่อยู่ดี ในกรณีที่เก็บสี เนื่องจากว่าสีเดิมเต็ม
ไปด้วยรอยขีดข่วนก็ยังพอได้อยู่ แต่ถ้าประเภทที่ชนจนต้องเคาะหรือเปลี่ยนชิ้นนี่
คงไม่ไหวอ่ะครับ

ที่มา etoyota club